Halverwege juni verlieten 7 schattige pluizebolletjes hun warme nestje richting het grote avontuur bij hun nieuwe familie. Voor de één lag het afscheid al wat moeilijker dan voor de ander, maar allen vertrokken we met de belofte dat we elkaar over een viertal maanden terug zouden zien op de fameuze puppyreünie.

Op 25 oktober was het dan zover. In de uitnodiging stond dat we bij regenweer onze regenjas en laarzen moesten meebrengen, maar de weergoden waren ons gunstig gestemd op deze prachtige herfstdag. We hadden het niet beter kunnen treffen. Regenjas en laarzen konden netjes in de auto blijven liggen.

Eén voor één stroomden ze binnen: Diego, Ocean, Quinn, Nina, Nala en Skye, elk met hun nieuwe familie in hun kielzog. Olaf kon er helaas niet bij zijn, omdat zijn baasjes druk aan het werk waren in hun horecazaak, maar in gedachten was hij wel bij ons. En natuurlijk mogen we mama Cailin niet vergeten. Ook zij was van de partij, benieuwd naar wat er van haar kroost geworden was.

Er werd begonnen met een kleine kennismakingsronde, terwijl de honden wat ongeduldig zaten te wachten. Je zag ze al denken: “Waar is al dat gebabbel goed voor? Wij willen graag ravotten en liefst zo snel mogelijk!” Eindelijk was het zover. De leibandjes werden los geklikt. Het spelen kon beginnen. Wat een feest! Vanaf nu was het voor de baasjes en vooral kinderen opletten geblazen. We leken wel kegels in een bowlingspel.

Nadat onze viervoeters wat uitgeraasd waren (voor zover dat mogelijk is bij Border Collies) mochten wij, baasjes, wat nader kennis maken, terwijl we genoten van een drankje. Het werd ook al gauw duidelijk dat we nog een leuk programma voor de boeg hadden, maar eerst moesten we met zijn allen onze beste poses bovenhalen voor de groepsfoto.

Bij de volgende activiteit mochten hond en baasje samen enkele leuke toestellen uitproberen: door de tunnel met zak, voorzichtig over de wip, slalom tussen de paaltjes van de weave, door gordijnen van pet-flessen, over hindernissen… Tussendoor ook nog een ritje met de kruiwagen en een balletje apporteren. En als we dat kleine tennisballetje inruilen voor een grote bal, komen we zo bij treibball. Deze relatief onbekende sport voor ons, bleek niet zo in de smaak te vallen bij onze hondjes.

Dan toch liever met zijn allen gaan wandelen. Onderweg mochten de hondjes los voor enkele spurtjes op het veld. De vrees bij sommige baasjes dat de hondjes weleens van de gelegenheid gebruik zouden durven maken om de weide omgeving te gaan verkennen, bleek ongegrond. Daarvoor was de aantrekkingskracht van broers en zussen net iets te groot. Quinn vond het daarentegen tijd om tricolor te worden en rolde zich dan maar lustig in de aarde.

Na de deugddoende wandeling werden we nog maar eens getrakteerd op een hapje en een drankje. Christa en Steven wilden ons duidelijk niet met honger naar huis laten gaan. Intussen werd er ook even aandacht gevraagd voor de plechtige overhandiging van de officiële stambomen. En alsof dit alles nog niet genoeg was, kreeg iedereen nog een beker als aandenken, een mooi verrassingspakketje en een leuke tombolaprijs. Met al dit, maar vooral met heel leuke herinneringen aan deze mooie namiddag keerden we allen huiswaarts.

Bedankt Christa en Steven voor de organisatie van deze fantastische reünie.

Vanwege Diego, Ocean, Quinn, Nina, Nala, Skye, Cailin en hun baasjes.

Candide (owner of Quinn)